Archive for July 2016

(0030)   Leave a comment

Egmond  (:)  Rinnegom

De  duiding  van  de  naam  Eg-mond  is  enerzijds  complex  en  anderzijds  heel  eenvoudig .   Om  met  dat  laatste  te  beginnen [:]   zij  refereert  aan  haar  ligging [:]   nabij / aan  de   monding  van  een  rivier  de  Eg = (het)  IJ .   Hoezo  Eg = (het)  IJ (?)  en  waarom  zou  dat  een  rivier-naam  zijn ?.   Daar  schemert  al  iets  door  van  de  complexiteit .   Maar  die  zit  ook  in  mond(ing)  //  want  deze  naams-vorm  “past  niet  in  dit  gebied”  ( althans [:]  het  behoeft  een  verklaring )  //  want  in  de  kust-streken  is  het  normale  woord  ( in  geografise  namen )  voor  een  (rivier-)monding  mui(de)-  ;  zoals   (bijv.) IJssel-muiden  en  Diks-muide .

Dat  probleem(pje)  werk  ik  hier  niet  uit  //  maar  sluit  mij  aan  bij  de  opvatting ,  dat  dit  frankise  element  (- frank-germaanse  element -)  met  grote  waarschijnlijkheid  is  toe  te  schrijven  aan  de  invloed  van  de  kloosterlingen  die  in  Egmond  bivakkeerden   (diff. [:]  R.  Rentenaar  in  Naamkunde  jg.  10  (1978) ,  bz.  334

[ → http://duinenenmensen.nl/wp-content/uploads/2015/03/Rob-Rentenaar-1978-toponymen-egmond1.pdf ]

(- ook  na  te  lezen  in  de  dbnl  [ digitale  bibl.  (voor de)  nederlandse  letteren ] ;  met  enig  zoekwerk -) .

In  dat  artikel  schemert  ook  iets  door  van  de  oeverloze  discussies  rond  deze  naam [:]

« Vroeger  heeft  men  een  samenstelling  met –mond  van  de  hand  gewezen  omdat  men  van  geen  monding  wist . »

Hier  hoor  ik  een  naamkundige die   – als  ik  het  goed  interpreteer –   er  op  wijst  dat  naamkundgen  door  o.a. (?)  historisch-geografen (?)  niet  gehoord  worden  of  gehoord  wilden  worden .   En  misschien  is  het  ook  tekenend  voor  de  verhouding  tussen  beide  wetenschaps-disciplines  in  Nederland .

Evenals  dat  de  afdeling  Naamkunde  van  het  Meertens  Instituut  niet  meer  bestaat  //  heeft  ook  de  heer  Rentenaar  zich  in  zulk  lot  moeten  schikken [:]

[ → https://www.meertens.knaw.nl/cms/nl/nieuws-agenda/nieuws-overzicht/231-2016/145029-rob-rentenaar-23-9-1938-9-5-2016 ]

Nochtans  mogen  wij  profiteren  van  zijn  gedachte-goed   (- afhankelijk  van  ieders  (vak-) bekwaamheid -) .

En  is  het  waarde-vol  zijn  mening  over  “het  Oer-IJ”  te  memoreren   (- en  men  bedenke ,  dat  “Oer-IJ”  een  neologisme  is  uit  “deze”  tijd [:]

[ – in  het  artikel  van  Rentenaar  komt  het  niet  voor (!) ;   behoudens  in  de  titel  van  een  artikel  genoemd  in  zijn  literatuur-lijst [:]   Zagwijn  (1971) –] ,

en  waaraan  men  te  pas  en  te  onpas  een  draai  kan  geven  in  de  gewenste  [redeneer-]richting -) .

Rentenaar [:]

« Aan  deze  restgeul  of  in  ieder  geval  aan  een  opening  in  de  duinen  die  misschien  nog  tot  de  negende  of  tiende  eeuw  bestaan  heeft ,  lag  het  oorspronkelijke  Egmond . »  (bz. 334)

Dus  het  begrip  “Oer-IJ”  is  waarschijnlijk  geïntroduceerd  om  in  geologise  termen  in  7-mijls  laarzen  door  de  geschiedenis  heen  te  kunnen  stappen .

Terug  naar  de  naam-geving  van   Eg-mond .

Van-wege  het  element  –mond  in  die  naam  is  deze  naam  te  karakteriseren  als  een  anomalie  (“in  het  landschap”) .   Doordat   Eg-   niet  echt  rijmt  met  een  franko-germaanse  origine   (– // want  niet  bekend  in  die  taal   [– grosso  modo  mag  het  nederlands  (ABN)  als  een   loot aan  die  stam  beschouwd  worden –] –)   duidt  dit  op  het  hybride  karakter  van  die  naam .

Zulke  namen  komen  vaker  voor  //  maar  zijn  vaak  niet  eenvoudig  te  onderkennen [:]   slechts  in  die  gevallen  waarin  men  voldoende  kennis  heeft  van  verschillende  talen  waaruit  die  naam  is  samen-gesteld .

Bekijk  bijvoorbeeld  Strass-bourg ,  de  huidige  frans-talige  naam  voor  Straats-burg .   De  verfransing   heeft  er  voor  gezorgd  dat  het  laatste  element  slechts  begrijpelijk  is  vanuit  “frans-talig  begrip” ( bourg )  //  maar  verraadt  Strass-  dat  dit  element  een  “andere  herkomst”  heeft  (- vgl.  frans  étrange  (:)  engels  strange -) ;  inderdaad  een  strange  element  is .

Zo-ook  is  dit  het  geval  bij  Eg- ;  een  strange  element  dus .

Van-wege  haar  onmiddelijke  verband  met  -mond(ing)  is  de  meest  logise  denk-wijze  om  allereerst  aan  een  rivier-naam  te  denken   (- zelfs  in  het  geval  als  men  Eg  niet  kent  als  rivier-naam (!) -) .   Gelukkig  zijn  er  water-namen  bekend ,  waarin  dit  element  Eg  voorkomt  (- anders  ware  het  bijna  ondoenlijk  om  echt  aan  te  tonen ,  dat  Eg  betrekking  heeft  op  een  rivier / water -) .

Ik  noem  er  hier  twee [:]

[1°]

De  Egboet

1575  ( kaart  Joost  Jansz.  Bilhamer  ( Beeld-snijder) ;

thans  Egboetswater  geheten

[ → http://www.recreatieschapwestfriesland.nl/recreatieterreinen/egboetswater ]

[2°]

Boven  Egge ;   Beneden Egge ;   nabij  Zuidwolde  ( Drenthe ) .

En  een  paar  andere   (– “strange”  ( strange )  en  waarvan  ik  het  verband  hier  niet  duidelijk  maak  //  maar  hopelijk  toekomstige  onderzoekers  op  het  spoor  zal  zetten  en  kan  inspireren  en  voor  hen  begrijpelijk  wordt  waarom  ik  deze  hier  bij  voeg –) .

[3°]  verschillende  “ zege’s ”  rondom  Elst [:]

Verloren  Zeeg ;  &c  [:]   Eldensche  Zeeg ;   Laarsche  Zeeg ;   Walzeeg ;   Elsterveldsche  Zeeg ;    Mermsche  Zeeg ;   Bredelaarsche  Zeeg ;   Haaldersche  Zeeg .

[4°]  Segbroek   (- een   stads-deel  van  Den Haag -)

Segbrouck  was  de  duin-vallei  waar-doorheen  de  (Haagse)  Beek  stroomde  en  waarnaar  “Den”   (- of  beter [:]  Die -)   Haag   ( of  beter [:]   Hage  <  Haga)   is  vernoemd .

Zie  de  kaart

[ → https://commons.wikimedia.org/wiki/File:1612,_Kaart_van_Delfland_met_Den_Haag,_Scheveningen_en_Loosduinen.jpg ]

Door  her-interpretatie  is  die  naam  verknoeid ,   of althans  “onherkenbaar”  ( ondoorzichtig )  geworden .

Dat  verband   Seg- (:)  Haag   behoeft  natuurlijk  nadere  uitleg   (  //  maar  dat  laat  ik  hier  achter-wege  ;   doch  lees  verder [:]   verderop  zeg  ik  er  nog  iets  over  (- ook  weer  zonder  nadere  uitleg -) .

[5°]

De  Heij   (– waaraan  de  plaats  Ter  Heijde  ( bij  Monster  Z-H. )  zijn  naam  dankt  (- nabij  de  monding  van  de  Maas -) .

[6°]

( …)  .

[7°]  “Swithardeshaga” .

Beter  bekend  onder  de  naam  (het)  IJ .   Dus [:]   Suithardes-haga  =  (het)  IJ .

Zoals  gezegd [:]   ik  laat  deze  namen  hier  voor  wat  ze  zijn .

En  ga  er  toe  over  nader  op  het  hybride  karakter  van  die  naam  Egmond  in  te  gaan .

We  stuiten  dan  op  vragen  als [:]

[1°]  vanuit  welke  taal  dienen  wij  dat  element  Eg-  te  verklaren ?

[2°]  wat   betekent  het ?

[3°]  is  Eg-  een  ander  woord  voor  (het)  IJ ?

[4°]  en  waarom  zijn  er  twee  woorden  voor  “hetzelfde  object” ? ;

oftewel  [:]

[5°]  hoe  verhouden  zich  die  twee  woorden  Eg  (:)  IJ  tot  elkaar ?

En in  een  wijder  verband  [:]

[6°]  Wat  is  dan  het  verband  met  Suithardes-haga  ?

Om  met  het  [3°]  te  beginnen  [:]  ik  beschouw  eg  (evenals  ijaaee )  als  een  ander  woord  voor  ( water ) .

Zo  bij-elkaar  gezet  lijkt  het  èèn  zootje  ongeregeld  //  maar  isʼt  verre  van  dat .

Het  Lexicon  van  Nederlandse  Toponiemen  vóór  1200  (Künzel ,  Blok ,  Verhoeff )  ziet  in  dit  deel  van  de  naam  de  mogelijkheid  van  een  waternaam  *Egge  ( <  germaans  *agjo )  //  maar  [ik]  ga  niet  mee  in  hun  reconstructie  ( < germaans  *agjo ) .   Er  zit  namelijk  de  stil-zwijgende  presumptie  in ,   dat  de  naam  lineā–rectā  op  het  “germaans”  terug-gaat  //  terwijl  dat  eerst  maar  eens  bewezen  moet  worden   (- en  er  niet  gezien  wordt  dat  het  complexer  in  elkaar  steekt [:]   er  is  namelijk  een  zeer  duidelijk  “dialect-geografise  scheiding”  tussen  aa  ( water (:)  ee  ( water ) .   Het  woord  aa  past  heel  goed  in  een  franko-germaanse  taal-traditie  //  ¿  maar  hoe  zit  het  dan  met  ee ,  welk  woord  aan  talloze  wateren  in  Friesland  en  Zeeland  gegeven  is ?   ¿ Waarom  juist  in  die  streken ?    ¿ Omdat  het  een  “ingweoonse”  (kust-nederlands)  verschijnsel  betreft ?   ¿ Zou  het  misschien  een  relict  kunnen  zijn  uit  een  keltisch  substraat ,  dat  zich  in  een  frizoonse  [cultuur-]taal   (- waaruit  later  het  fries -)   [zich]  kon  hand-haven ?   Maar  een  vergelijkbaar  woord  kent  men  niet  vanuit  de  keltise  talen .   Of  ligt  dat  aan  onze  gebrekkige  kennis  van  oudere  keltise  taal-stadia ?

Ik  durf  te  beweren ,  dat  er  in  de  keltise  talen  wel-degelijk  een  equivalent  voor  aa  (:)  lat.  aqua  bestond  //  maar   (- ten  nadele  van  de  vergelijkende  taal-wetenschappen -)   nooit  (? !)  werd  gezien  of  opgemerkt   (– //  terwijl  het  ontzaggelijk  vaak  voorkomt  (!) –) ;   maar  ja [:]   keltise  talen  hebben  altijd  veel  minder  aandacht  gekregen  (- binnen  de  academise  muren -)  dan  de  germaanse   (- “we  spreken  toch  immers  een  germaanse  taal  (?)” -)   en  boden  meer  kansen  voor  (de)  verbeelding  dan  voor  noeste  wetenschappelijke  arbeid .

Vgl.  de  plaats [-naam]   Seythenex   ( sey – thenex )  (:)  en  de  stroom  Eau  Morte ;   waarnaast  grieks   Θανατος   ( (de)  dood )   (- ¿ wat  doet  het  “grieks”  hier  in  Frankrijk  ? -) .

(– en  ja ,  op  de  frans-talige  wikipedia  vindt  men  een  andere  verklaring  [:]

[ → https://fr.wikipedia.org/wiki/Seythenex#Toponymie ] –)

Ook  diene  men  te  beseffen ,  dat  de “frizoonse  taal”  waarschijnlijk  bloot-gestaan  heeft  aan  frankise  invloeden   ( vgl.  Nij – megen )  [:]  Muiden  ( A-muiden )  (:)   Wester-emden (:)  Emden .

Dan  springt  Eg-mond  eruit  met  die  typise  -g- ,  welke  letter  ( en  klank )  in  de  naam voor  het  water   – IJ –  geheel  verloren  is  gegaan .

(– //  maar  dan  moeten  we  er  van  uit  gaan ,  dat  Eg  en  IJ  in  een  onverbrekelijke  (ver)band.  staan  [:]  twee  verschillende woorden  voor  hetzelfde  object  waarin  zij  in  hun  naam  naar  verwijzen –) .

Derhalve  is  het  op  zijn  minst  noodzakelijk  om  het  nauwe  verband  tussen  Eg  (:)  IJ  in  ogen-schouw  te  nemen .

In  de  Hollandse  Rijm-kroniek

[ → http://resources.huygens.knaw.nl/rijmkroniek ]

wordt  al  in  de  11-de  vers-regel  over  het  klooster  te  Egmond  gesproken  [:]

[r.10]  Also  als  ic  bescreven  vant  /  [r.11]  Inden  cloester  tEgmonde  (- aldus  hs.  C -)

[r.10]  Also  als  icket  bescreven  vant  / [ r.11]  In  den  cloester  tEcghemonde  (- aldus  hs.  A -)

Hier  openbaart  zich  een  verschil  te-midden  van  een  middel-nederlandse  context  dat  een  verklaring   behoeft  //  immers [:]   in  het  (oorspronkelijke)  origineel  zal  toch  aan  èèn  de  voorkeur  zijn  gegeven .

Van  het  eerste  hand-schrift  weten  wij  wie  de  kopiist  ervan  is [:]    Mattheus Gerardsz.  (- rector  te  Naaldwijk -) ;   en  wanneer  het  voltooid  is [:]   27  mei  1390 ;   dus  ongeveer  een  eeuw  later  dan  toen  het  ( èchte )  origineel  is  neer-geschreven .

Voor  hand-schrift  A  wordt  de  redenering  gevolgd   – in  het  colofōn  verwoord  (- hier  de  slot-regels  van  hs.  A -) –   dat  dit afschrift  terug-gaat  op  de  tekst-versie  die  de  schrijver / klerk ( tevens  tekst-redacteur ? )   – Wouter –   in  de  periode  ca. 1325  –  juli  1328  moet  hebben  vervaardigd   ( aldus  JWJ  Burgers ) [:]   [ → http://resources.huygens.knaw.nl/retroboeken/rijmkroniek/#source=1&page=13&view=imagePane&size=906&accessor=toc ]

Dan  is  er  prima-facie  een  reden  om  aan  te  nemen ,  dat  tEcghemonde  de  meer  oorspronkelijke  “schrift–”lezing  is   (– //  want  “A”  is  ouder  dan  “C” –) .   Bovendien  oogt  de  spelling  met  -cgh-  ouder  //  omdat  wij  die  ook  kennen  uit  “oud-engelse”  stukken .   Daarnaast  zou  ik  als  uitspraak  voor  deze  letter-combinatie  willen  pleiten ,  dat  zij  een  representatie  is  voor  een  k-klank  direct  gevolgd  door  een  [ “nederlandse” ]  (harde)  -g- ,  zoals  dat  ook  voorkomt  in  het  schwyzer-dütsch .

Overigens  biedt  de  transcriptie  van  tEcghemonde  de  valse  schijn ,  als  zou  de  “E”  in  het  hs.  in  capitaal  zijn  geschreven ;   hetgeen  niet  het  geval  is [:]   er  staat  duidelijk  leesbaar  tecghemonde .

Het  bizondere  aan  deze  optekening  is ,  dat  zij  in  een  ( “natuurlijke” )  middel-nederlandse  context  vermeld  staat .   Omdat  de  plaats(-naam)  een  bizondere  positie  inneemt  vanwege  de  daar  aanwezige  abdij  en  binnen  die  (klooster-)gemeenschap  het  latijn  een  hogere  status  innam  dan  de  volkse  taal  “daar-omheen”  en  de  klooster-gemeenschap  onder-andere  tot  missie  had  de  plaatselijke  bevolking  te  bekeren  ( tot  geloof  te  brengen )  //  is  het  niet  vreemd  (te  veronderstellen) , dat  “de  abdij”  ook  de  plaats-naam  heeft  ingezet  om  de  bevolking  “van  hun  gelijk”  te  overtuigen .   En  daarbij  waren  zij  in  het  voordeel ,  (om)dat  zij   (- of  althans  een  deel  van  hen -)   konden  schrijven  ( en  lezen ) .

Het  is  bekend ,  dat  de  “stichtelijke  literatuur”  ten  aanzien  van  Eg-mond  een  geheel  andere  verklaring  voor  de  naam  biedt  dan   de  “meer  logise”  van  (► monding  van  de IJ ◄) .   He t “logise” daaraan  is ,  dat  die  plaats-naam  werd  ingezet  bij  hun  ( bekerings-)missie   (- en  daarmee  (impliciet)  onbetrouwbaarder  is   (- om  de  ware  oorspronkelijke  betekenis  van  die  naam  te  achter-halen -) .

Hier  hebben  wij  een  representant  “van  de  plaatselijke  bevolking”   ( Wouter  den  clerc )   die  de  (geografise)  naam  vermeldt  op  de  manier  zoals  het  hèm  goed-dunkt  ( en  kent )  en  dan  valt  op ,  dat  hij  het  eerste  lid  2-letter-grepig  maakt [:]   ecghe  [ ec – ghe ] .   Van-wege  het  erop-volgende  lid  ( –monde )  kan  het  bijna  niet  anders  dan  dat  dit  betrekking  heeft  op  een  water / rivier .    En  de   eerste  die  daar  voor  in  aanmerking  komt ,  is  natuurlijk  ( het / de  )  IJ .

Over  die  verhouding  ecghe  (:)  ij  valt  nog  meer  te  vertellen  en  uit  te  zoeken  //  maar  bepaal  mij  nu  tot  “het  gegeven” ,  dat  ecghe  en  ij  in  wezen  “dezelfde  naam”  zijn ,  doch  uit  een  andere  taal-fase .   Overigens  komt  het  2-letter-grepig  karakter  van  de  naam  ij  op  17-de eeuwse  kaarten  al  aan  het  opper-vlak   // want  zij  schrijven  ( vaak  )  Het  Ye   (- dat  naar  ik  vermoed ,  ongeveer  als  ie-je  werd  uitgesproken -) .

Verder  bedenke  men ,  dat  het  huidige  Egmond-Binnen  niet  de  oorspronkelijke  “Eg-mond”  is  (!) .    De  historise  plaats-bepaling  van  het  èchte  Eg-mond  is  natuurlijk  nauw  verweven  met  de  klooster / abdij-stichting .   En  uit  de  geschied-schrijving  weten  wij ,  dat  het  klooster   her-sticht  is  op  een  plek  die  Hallem  was  geheten (!) .   Dus  overeenkomstig  die  traditie  is  (het  huidige)  Egmond(– Binnen )  niet  Egmond  //  maar  Hallem .   De  historise  plaats-bepaling  van  een  historisch-geografise  aanduiding  is  zo  simpel  nog  niet (!!!) .   Dat  een  onwetende  door  zijn  (huidige)  kennis  van  de  naam  Egmond   (- en  plaats-bepaald  is  naar  zijn  hedendaagse  kennis -)   in  de  luren   gelegd  //  is  een  probleem  waar  niet  ieder  zich  van  bewust  is .

Het  lijkt  mij  logisch  (- //  maar  weet  het  niet  zeker -)  dat  het  historise  Egmond  lag  nabi j S.  Alberts  Capel ,  zoals  aangegeven  op  kaarten  van  Balthasar  Florisz.  van  Berckenrode [:]   ergens  ten  zuiden  van  Egmond-op-Zee ;   en  waar  Albertdal  mogelijk  nog  een  reminiscentie  van / aan  is .

In  dit  verband  kan  ik  het  niet  nalaten  om  ook  wat  over  die  vermeende  “Adelbert”  wat  te  memoreren .   Niet  wordt  ingezien ,  dat  dit  een  tamelijk  niets-zeggende  naam  is  (- //  want  ogenschijnlijk  niet  geïdentificeerd  met  een   historisch ( wààr-geleefd  hebbend )  persoon -) .   Er  zijn  echter  tradities  die  zich  duidelijk uitspreken  wie  achter  deze  “niets-zeggende”  naam  verscholen  gaan .   Ja ,  in    mèèr-voud (!) .   (De  naam)  Adelbert  zegt  in-feite  niets  meer  dan  dat  hij  een  “edel / adel(lijk)”  persoon  was / is  door  zijn  “edele” / heldere  geest  ( vgl.  engels  bright ) .   Natuurlijk  zou  hij  zo  ook  werkelijk  geheten  kunnen   hebben  //  maar  er  zijn  andere  tradities  die  daar  een  andere  invulling  aan  geven .   Aangezien  het  klooster  verplaatst  is  en  de  beenderen  van  de  heilige  natuurlijk  ook  mee  moesten  verhuizen  (- anders  kon  hij  niet  meer  vereerd  worden -)  //  is  het  niet  vreemd ,  dat  de  oorspronkelijke  persoon  ( personage )  vergeten  kon  worden .   Om  die  tradities  niet  obscuur  te  laten  worden ,  noem  ik  ze  hier [:]

Voor  de  ene  volsta  ik  met  een  verwijzing  naar  Balthasar  Huydecoper ,  waar  hij  verwijst  naar  Gerard  van  Loon [:]

[ → https://books.google.nl/books?id=z4NFAAAAcAAJ&pg=PA238#v=onepage&q&f=false ]

De  ander  is  niet  minder  interessant [:]

[ → http://www.narrative-sources.be/result_auteur_en.php?auteur_id=1513 ]

en  vink  dan  het  vakje  bij  NL0540 aan  met  daarbij  genoemd  de  hand-schriften  waarin  het  “Verslag  van  een  bezoek  van  (abt)  Floris  Utenhage  aan  Engeland”  is  opgenomen [:]

[ → http://www.narrative-sources.be/naso_link_en.php?link=2100 ]

Naast  zijn  diplomatike  taak   (- [:]  Jan ,  de  zoon  van  graaf  Floris  (V)  naar  Holland  te  halen -)   heeft  Floris  Utenhage ,  abt  van  Egmond ,  ook  een  bezoek  gebracht  aan  de  abdij  te  Bury-St.Edmunds  en  waar  hij  een  kroniek  heeft  gelezen  waarin  stond ,  dat  (st.)  Adalbertus   – patroon  van  de  abdij  te  Egmond –   de  broer  is  geweest  van   Eadmund   (- naar  wie  de  plaats  Bury-St. Edmunds is  genoemd -) .

De  engelse  wiki-pagina  over  deze  koning  Edmund  [ → https://en.wikipedia.org/wiki/Edmund_the_Martyr ]  begint  heel  goed [:]

« Almost  nothing  is  known   about  Edmund  .» ,  dat  zijn  pendant   heeft  in  de  nederlandse  [:]  hij  komt  daar  niet  voor .   Laat  staan  zijn  broer .

En  dan  nu  eindelijk   – last  but  not  least –   Rinnegom .

Talrijke  namen   op -heem  (- / -hem -)  verwijzen  in  hun  naam  naar  een  persoon   (- denkelijk  de  “grote  man”  achter  de  stichting  ervan -) ,  zoals  in  het  geval  van  Hilversum ,  genoemd  naar  ene  Hilvert  ( Hilbert ) .   In  dergelijke  gevallen  is  het  plaats-bepalende  woord  heem   gekoppeld door  een  < GEN. > [-uitgang]  (a/e)-  s  ( genitief- s )  aan  een  persoon(s-naam) .   Zoals  dat  bij-voorbeeld  ook  het  geval  is  bij  Farmsum   ( ± 1000   Fretmarashem ) .

Rinnegom  past  daar  niet  bij .

Van  Berkel – Samplonius  ( 1989 )  schrijven [:]

« 11e E  (1420)  Rinighem ;  1162  Rinnighem ;  1348  Rinninghem ;  bet.:  heem  ʼwoningʼ  van  de  lieden  van  PN  Rinno .   De  naam  Rinno  is  een  verkorte  vorm ,  een  roepnaam ,  van  namen  als  Reinhard  enz.   Andere  verklaringen  brengen  de  naam  in  verband  met  een  vermeende  Rijnmond  in  de  streek  bij  Egmond .   Hier  bestaan  echter  geen  echte  aanwijzingen  voor . »

Ter  toelichting [:]   daarbij  is  -ing  op  te  vatten  als  een  < GEN.  – meervoud  [:]   ( lieden  van  [ .. ]  ) .

Zij  geven  hier  echter  geen  verklaring  voor  het  feit ,  dat  in  die  oudste  optekeningen  geen  -ing  is  overgeleverd .

Rentenaar  (bz. 339)  geeft  uit  een  12-de  eeuws  overzicht  van  abdij-inkomsten  de  vermelding  (..)  et  in  Rinneggem  (…) .   Zeer  frappant  in  deze  schrijf-wijze  is  de  “dubbele  n”  èn  “dubbele  g” .   Waarschijnlijk  was  de  h-klank  weg-gevallen ,  of  “in  de  vòòr-gaande  -g-”  opgegaan .   Mits-dien  lijkt  het  mij  helemaal  niet  zo  onwaarschijnlijk ,  dat  in  -egg-  de  naam  voor  de  rivier  schuil-gaat ,  de  ons  wel-bekende  (het)  IJ ;   en  om  specifiker  te  zijn [:]   achter  het  eerste  deel  van  de  naam  schuil  gaat [:]   (de)  Rijn   [ – ij  ] .

Advertisements